Περικαρδίτιδα

Η περικαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του περικαρδίου, δηλαδή του λεπτού υμένα που περιβάλλει και προστατεύει την καρδιά. Μπορεί να εμφανιστεί ως οξεία, υποτροπιάζουσα ή χρόνια μορφή και να προκληθεί από ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις, αυτοάνοσες παθήσεις ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, να παραμείνει ιδιοπαθής (χωρίς εμφανή αιτία). Παρότι συνήθως είναι καλοήθης, η έγκαιρη διάγνωση και παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την αποφυγή επιπλοκών.

Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν οξύ πόνο στο στήθος που επιδεινώνεται με την αναπνοή ή την κατάκλιση, πυρετό, αδυναμία και σε ορισμένες περιπτώσεις δύσπνοια. Ο πόνος της περικαρδίτιδας συχνά μιμείται τον καρδιακό πόνο, γι’ αυτό και απαιτείται άμεση εκτίμηση από καρδιολόγο ώστε να αποκλειστεί έμφραγμα ή άλλη οξεία πάθηση.

Η διάγνωση γίνεται μέσω ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ), υπερηχογραφήματος (Triplex) καρδιάς και, εφόσον χρειαστεί, με μαγνητική τομογραφία ή αξονική. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν στην ανίχνευση φλεγμονής, συλλογής υγρού γύρω από την καρδιά (περικαρδιακή συλλογή) ή άλλων αλλοιώσεων που απαιτούν θεραπευτική παρέμβαση.

Η αντιμετώπιση της περικαρδίτιδας βασίζεται κυρίως στη φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη και, όπου χρειάζεται, κορτικοστεροειδή. Σε περιπτώσεις μεγάλης περικαρδιακής συλλογής, μπορεί να χρειαστεί παροχέτευση του υγρού. Με την κατάλληλη θεραπεία και ιατρική καθοδήγηση, οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως, χωρίς να παρουσιάσουν μακροπρόθεσμες επιπλοκές.